KIEROWANI CIEKAWOŚCIĄ

Z kolei dla 4,6% respondentów w badaniach II seks bez miłości niekoniecznie musi dawać przyjemność, zaś w badaniach I dla 6,0%. Ciekawość i po­szukiwanie jako określenie seksu bez miłości zgłasza 2,6% responden­tów w badaniach II, a 4,0% w badaniach I. Na zakończenie inne okre­ślenia seksu bez miłości przedstawiło w badaniach II 10,3% respon­dentów, zaś w badaniach I 6,4%.Już pierwsza pobieżna analiza powyższej tabeli pokazuje, że ist­nieje zbieżność wypowiedzi w obu tych badaniach. Wprawdzie istnieją różnice w odsetku respondentów odpowiadających na poszczególne pytania, nie mniej jednak różnice są niezbyt duże i w największym przypadku nie przekraczają 3%.Wydaje się, że interesującym uzupełnieniem tego pytania będzie przedstawienie rozkładu wypowiedzi według zmiennych niezależnych. Na to, że seks bez miłości jest „bez wartości” zwracają w bada­niach II najczęściej osoby w wieku 17 lat (27,4%), kobiety (41,4%), uczniowie klasy III (43,6%), których ojciec ma wykształcenie zawo­dowe (45,2%), zamieszkujący miasteczko (40,0%), a w badaniach I osoby w wieku 15 lat (63,0%), kobiety (44,1%), uczniowie klasy I (60,4%), których ojciec ma wykształcenie średnie zawodowe (44,3%), zamieszkujący wieś (48,0%).

PRZYKŁADOWE WYPOWIEDZI

Pod katego­rią „inne” ukryto wypowiedzi określone jednym słowem, np: akcep­tuję, okropne, wskazany, jest mi to obojętne itp. Te przykładowe wy­powiedzi pokazują pewną specyfikę wypowiedzi respondentów. Na­leżało później wypowiedzi te skategoryzować, aby możliwe było stworzenie pogrupowanych wypowiedzi. Wyniki nie sumują się do 100%, gdyż respondenci mieli możli­wość swobodnego wypowiadania się w danej sprawie, a to powodo­wało, że niejednokrotnie odnosili się do kilku kwestii naraz. Jedno­cześnie w badaniach II 10,6% respondentów w ogóle nie odpowiedzia­ło na to pytanie, zaś w badaniach I 7,6%. Tak więc analiza powyższej tabeli pokazuje, że w badaniach II 37,3% respondentów uważa, że jest on mało wartościowy, praktycznie bez wartości, zaś w badaniach I uważa tak 40,0% respondentów. Z kolei na aspekt atawistyczny w ba­daniach II wskazuje 24,5% respondentów, a w badaniach I 24,9% re­spondentów. Na fakt, że jest to coś naturalnego zwraca uwagę w ba­daniach II 15,9% respondentów, zaś w badaniach I 12,9%.

MIŁOŚCI NIE MOŻNA WYMUSIĆ

Miło­ści nie można na nikim wymusić, może za to trwać tak długo jak dłu­go żyje człowiek, jest niezależna od wieku i kondycji fizycznej.Uzupełnieniem przedstawionych poprzednio wyników może być odpowiedź respondentów na następujące pytanie: co myślisz o seksie bez miłości. Pytanie miało charakter otwarty i respondenci w odpo­wiednie miejsca mogli wpisywać swe spostrzeżenia i uwagi. Odpo­wiedzi skategoryzowane zostały na podstawie wypowiedzi na nastę­pujące grupy: a) że jest mało wartościowy, b) że jest to zwykły ata­wizm, zachowanie zwierzęce, c) że jest to coś naturalnego, d) że nie daje żadnej przyjemności, e) że wynika z ciekawości, poszukiwań,inne. Przykładowymi wypowiedziami mogłyby być następujące: „myślę, że seks bez miłości nie ma sensu” (K 18), „nie powinien ist­nieć, jest wtedy jedynie metodą zaspokojenia instynktów” (K 18), „myślę, że seks bez miłości odbywa się tylko dla zaspokojenia swo­jego popędu płciowego” (M 18), „może być, jeśli czemuś służy” (M 19), „bez sensu, chyba że się jest na imprezie i po alkoholu” (M 17), „seks powinien być atrybutem miłości” (K 16).

POJĘCIE SEKSU BEZ MIŁOŚCI

Dokonując szczegółowej analizy tego pytania w zależności od zmiennych niezależnych, takich jak wiek, płeć, klasa szkolna, wy­kształcenie ojca respondenta oraz miejsce zamieszkania, stwierdzić można, że współżycie seksualne w percepcji młodzieży szkolnej po­dejmowane jest najczęściej z miłości, z tym że: a) najczęściej uważa­ją tak osoby w wieku 18 i 19 lat, b) nie ma istotnych różnic w zależ­ności od płci, c) uważają tak najczęściej uczniowie klas IV, d) respon­denci, których ojciec ma wykształcenie wyższe lub średnie ogólne, )  pochodzący z Rzeszowa lub z miasta w województwie .W kulturze europejskiej przyjęło się, że miłość i seks są blisko ze sobą związane. Ale przecież seks nie może zaspokoić potrzeby miło­ści, tak jak miłość nie uczyni zadość potrzebom seksualnym. Poza tym osoba, która kocha powinna zaspokoić i inne potrzeby, nie tylko sek­sualne, a także miłość jest nieseksualna. Oznacza to, że seks ma pod­łoże hormonalne, jest cielesny i wymaga kontaktu fizycznego, przy czym można pożądać całkiem obcej osoby. Miłość z kolei nie ma bio­logicznych korzeni, jest abstrakcyjna, emocjonalna, nie wymaga kon­taktu fizycznego, jest wybiórcza, skierowana najczęściej na jedną lub kilka osób, osób które się zna, celem jej jest rozwój bliskości.

PRZYCZYNY PODEJMOWANIA WSPÓŁŻYCIA PRZEZ MŁODZIEŻ

W celu rozpoznania, w jaki sposób uczniowie postrzegają proble­matykę zachowań seksualnych, zadano im następujące pytanie: Jak myślisz, dlaczego młodzi ludzie podejmują współżycie seksualne. Kafeteria zawierała następujące odpowiedzi: a) z miłości, b) w celu zaspokojenia swych potrzeb seksualnych, c) z ciekawości, aby do­świadczyć coś nowego, d) bo to co zakazane nęci, e) dla zabawy, f) pod wpływem alkoholu albo narkotyków, g) dla korzyści, h) inne. Respon­denci mieli możliwość wyboru większej ilości odpowiedzi.  Już pierwsze pobieżne odczytanie powyższej tabeli pokazuje pod­stawowe różnice i podobieństwa w obu tych badaniach. Po pierwsze istnieją podobne odsetki odpowiedzi w kategoriach: z ciekawości (51,0% i 51,8%), dla zabawy (12,5% i 12,2%), pod wpływem alko­holu czy narkotyków (37,0% i 36,2%), oraz inne (3,6% i 4,4%). Z kolei istnieją rozbieżności w kategoriach: z miłości (65,1% i 72,7%), w celu zaspokojenia swych potrzeb seksualnych (57,7% i 67,3%), bo zaka­zane nęci (17,5% i 24,7%), dla korzyści (3,1% i 7,3%).

PRZECIĘTNY RESPONDENT

W badaniach I respondentów, których ojciec miał wykształcenie podstawowe było 10, co stanowi 2,2%; mających wy­kształcenie zawodowe było 68, co stanowi 15,1%; mających wykształ­cenie średnie zawodowe było 88, co stanowi 19,6%; mających wy­kształcenie średnie ogólne było 50, co stanowi 11,1%; mających wy­kształcenie pomaturalne było 45, co stanowi 10,0%; a mających wykształcenie wyższe było 181, co stanowi 40,2%. Jak widać, naj­większy odsetek ojców respondentów ma wykształcenie wyższe, zaś najmniejszy odsetek wykształcenie podstawowe.Jeśli zaś chodzi o miejsce zamieszkania, to w badaniach II re­spondentów mieszkających w Rzeszowie było 349, co stanowi 83,5%; mieszkających w innym mieście woj. rzeszowskiego było 15, co stanowi 3,6%; zaś mieszkających na wsi było 49, co stanowi 11,  7%. Z kolei w badaniach I, respondentów mieszkających w Rze­szowie było 331, co stanowi 73,6%; mieszkających w innym mie­ście woj. rzeszowskiego było 18, co stanowi 4,0%; zaś mieszkają­cych na wsi było 98, co stanowi 21,8%. Na podstawie powyższych danych, stwierdzić można, że zdecydowana większość respondentów pochodzi z Rzeszowa. Na zakończenie stwierdzić można, że przeciętny respondent w ba­daniach II to osoba w wieku 15-17 lat, płci męskiej i żeńskiej, cho­dząca do klas I i III, której głowa rodziny ma wykształcenie wyższe, mieszkająca w Rzeszowie. Z kolei w badaniach I to osoba w wieku 16-18 lat, najczęściej kobieta z klas I-III, której ojciec ma wykształ­cenie wyższe, mieszkająca w Rzeszowie.

PŁEĆ RESPONDENTÓW

Jeśli chodzi o płeć respondentów, to w badaniach II kobiet było 237, co stanowi 57,0%, a mężczyzn było 179, co stanowi 43,0%. Zaś w badaniach I kobiet było 322, co stanowi 71,6%, a mężczyzn było 128, co stanowi 28,4%. Jak widać w badaniach II bierze udział w miarę zrównoważona grupa dziewcząt i chłopców. Zaś badania I wskazują na znaczną przewagę dziewcząt.Kategoria nazwana „klasa do której chodzą respondenci przed­stawiała się następująco. W badaniach II respondentów w klasach I było 133, co stanowi 32,0%; w klasach II było 110, co stanowi 26,4%; w klasach III było 100, co stanowi 24,0%; a w klasach IV było 73, co stanowi 17,5%. Zaś w badaniach I respondentów w klasach I było 171, co stanowi 38,0%; w klasach II było 106, co stanowi 23,6%; w kla­sach III było 104, co stanowi 23,1%; a w klasach IV było 68, co sta­nowi 15,1%. Przeprowadzenie badań w kwietniu i maju prowadziło do tego, że pod koniec badań zazwyczaj były kłopoty z dotarciem do uczniów klas IV, którzy przygotowywali się do matur.Wykształcenie ojców respondentów wyglądało następująco. W ba­daniach II respondentów, których ojciec miał wykształcenie podsta­wowe było 6, co stanowi 1,4%; mających wykształcenie zawodowe było 42, co stanowi 10,1%; mających wykształcenie średnie zawodo­we było 67, co stanowi 16,1%; mających wykształcenie średnie ogól­ne było 48, co stanowi 11,5%; mających wykształcenie pomaturalne było 34, co stanowi 8,2%; a mających wykształcenie wyższe było 213, co stanowi 51,2%.

CHARAKTERYSTYKA BADANEJ POPULACJI

Prezentowany artykuł przedstawia wyłącznie wyniki badań empi­rycznych i składa się z dwóch części. W pierwszej przedstawiono opi­nie respondentów na temat przyczyn podejmowania współżycia sek­sualnego przez młodzież, pojęcia „seksu bez miłości” oraz przyczyn, dla których młodzi ludzie nie współżyją ze sobą. W drugiej części skoncentrowano się przede wszystkim na populacji respondentów, któ­rzy mają już doświadczenia seksualne za sobą i przedstawiono takie zjawiska jak czas współżycia, miejsce współżycia oraz partner . Charakterystyka badanej populacji przedstawiona zostanie w for­mie zwartej, aby istniała możliwość porównywania ich na bieżąco. Ponadto badania II traktowane są jako badania kontrolne w stosunku do badań I, które miały charakter wyjściowy. W badaniach II uczest­niczyło 416 osób, a w badaniach I – 450 osób.Wiek respondentów przedstawiał się następująco: w badaniach II respondentów w wieku 14 lat było 3, co stanowi 0,7%; w wieku 15 lat było 116, co stanowi 27,9%; w wieku 16 lat było 110, co stanowi 26,4%; w wieku 17 lat było 106, co stanowi 25,5%; w wieku 18 lat było 77, co stanowi 18,5%; a w wieku 19 lat było 4, co stanowi 1,0%. W badaniach I był 1 respondent w wieku 14 lat, co stanowi 0,2%; w wieku 15 lat było 27, co stanowi 6,0%; w wieku 16 lat było 108, co stanowi 24,0%; w wie­ku 17 lat było 133, co stanowi 29,6%; w wieku 18 lat było 141, co sta­nowi 31,3%; a w wieku 19 lat było 40, co stanowi 8,9%.

WYOLBRZYMIONY PROBLEM

Z kolei uczniowie zasadniczych szkół zawodowych, któ­rymi najczęściej są chłopcy, przedstawią problem wyolbrzymiony ponad miarę, podobnie będzie z uczniami techników, w których także najwię­cej będzie chłopców. Nie zdecydowano się także na przeprowadzenie podobnych badań w populacji studentów, gdyż założono, że grupa ta nie jest pod względem zachowań seksualnych podobna do grup uczniów szkół średnich, a ponadto, studenci są najczęściej osobami pełnoletni­mi i mogą sami mieć więcej kontaktów seksualnych, co spowoduje, że badania nie będą porównywalne. Jednocześnie zsumowanie wyników tak przeprowadzonych badań zaciemniłoby faktyczny obraz zjawiska. Dlatego też zdecydowano się na wybór do badań uczniów liceów ogól­nokształcących. Badania socjologiczne przeprowadzone zostały metodą ankiety audytoryjnej. Składały się z 8 odpowiednio skategoryzowanych py­tań i 1 pytania otwartego oraz z 5 pytań osobowych. Ponadto, przed przeprowadzeniem właściwych badań, przeprowadzono około 30 an­kiet pilotażowych, które pozwoliły zmodyfikować ankietę i dostoso­wać ją do poziomu respondentów.

DOTARCIE DO UCZNIÓW

Nieste­ty, wskutek tego, że badania przeprowadzone były w kwietniu i maju wystąpiły kłopoty z dotarciem do uczniów klas IV, którzy przygoto­wywali się do matur. Taki stan rzeczy spowodował, że w stosunku do uczniów innych klas, uczniowie klas IV stanowili zdecydowaną mniej­szość badanej populacji. Ponadto wybór respondentów nie był przypadkowy. Założono przy tym, że generalnie respondenci niezbyt chętnie będą odpowiadać na za­dawane pytania. Ponadto założono, że respondenci płci męskiej będą częściej kłamać na swoją korzyść oraz wyolbrzymiać swoje rzeczywi­ste zachowania, a także że kobiety albo będą umniejszać rzeczywiste zachowania, albo też mówić prawdę, zdecydowano się na wybór do ba­dań uczniów liceów ogólnokształcących. Wybór takiej populacji podyk­towany był tym, że analiza części materiału empirycznego na temat za­chowań seksualnych młodzieży szokuje rozmiarami zjawiska, co pro­wadzić może do pojawienia się podejrzeń, że albo badania były tendencyjne, albo dobór populacji niezbyt dobry, albo też nastąpiły prze­kłamania w faktycznych rozmiarach danego zachowania. Odrzucono przy tej okazji propozycję przeprowadzenia badań w różnego typu szko­łach, gdyż założono, że uczniowie szkół podstawowych z małym zro­zumieniem odniosą się do badań, a pytania będą wzbudzać zażenowa­nie czy śmiech.